Even voorstellen... Luke

Eerst nee, toen toch ja
Luke heeft een bachelor in Lucht- en Ruimtevaarttechniek en rondde eind augustus zijn master Management of Technology af aan de TU Delft. Na twee weken vrij begon het al te kriebelen. “Ik had echt zin om aan de bak te gaan. Als student bepaalde ik mijn eigen schema, en dat ging soms ten koste van mijn productiviteit,” zegt hij lachend. “Nu heb ik een vast ritme, en dat vind ik eigenlijk heel fijn.”

Dat hij bij Wilgh terecht zou komen, lag in eerste instantie niet voor de hand. “Walter vroeg me jaren geleden al eens of ik ooit bij Wilgh wilde komen werken. Toen was het een duidelijke nee.” Pas tijdens zijn master begon het idee te groeien. “Ik merkte dat het werk eigenlijk heel goed past bij mijn achtergrond.”

Die achtergrond had al een klein veiligheidsrandje. Tijdens zijn bachelor nam Luke een tussenjaar bij AeroDelft, een studententeam dat een waterstofvliegtuig ontwikkelt. Hij was daar verantwoordelijk voor de certificering, en veiligheid hoorde daar ook bij. “Bij een studententeam vindt iedereen veiligheid belangrijk, maar er zijn ook deadlines en je moet door. Hier zie ik pas hoe groot de rol van veiligheid echt is.”

Ogen uitkijken
Voordat Luke begon, liep hij een dag mee met collega Marcel op Schiphol en bij een biobrandstofraffinaderij in Amsterdam. “Ik zat mijn ogen uit te kijken. Op dat soort plekken kom je normaal gesproken niet.”

Nu loopt hij als trainee mee op projecten in het hele land. Wat hem het meest verraste, is hoe breed het werk is. “Ik dacht dat Wilgh vooral in de bouw en de infra zat. Maar ik ben ook al in de zorg en op middelbare scholen geweest. Veiligheid is echt op alle plekken nodig, en overal speelt Wilgh een rol. Na een maand rondlopen heb ik nog lang niet alles gezien. Er is nog zoveel te leren, en ik vind het enorm interessant om kennis te maken met de mensen en het werk binnen Wilgh.”

Op weg naar operationeel manager
Het traineeship moet Luke klaarstomen om later als operationeel manager aan de slag te gaan. In januari start hij met de opleiding Hogere Veiligheidskunde. Als jongste collega kijkt hij met een frisse blik naar het werk. “Ik stel veel vragen, ook over dingen die voor de hand liggen. Soms is er gewoon één antwoord, omdat het nu eenmaal zo loopt. Maar soms realiseer je je: waarom doen we dit eigenlijk?” Hij voegt er snel aan toe: “Maar ik kom hier niet om de boel op zijn kop te zetten, hoor.”

Twee verschillende mensen
Door zijn werk leert Luke zijn vader op een nieuwe manier kennen. “Mijn vader en ‘Walter’ voelden voor mij soms als twee verschillende mensen. Thuis vertelde hij nooit veel over zijn werk. Nu zie ik met eigen ogen wat hij heeft neergezet, en hoor ik hoe mensen over hem praten. Er is in dit bedrijf enorm veel tijd en zorg gestoken. Dat vind ik mooi om te ontdekken.”

Ondertussen ziet Luke ook steeds meer van zijn vader in zichzelf terug. “Mensen zeggen soms dat ik dezelfde stem heb, of dezelfde manier van praten. Dat snap ik wel. En de manier van omgaan met mensen, het empathische en zorgvuldige, dat herken ik zeker.”

Grenzen opzoeken
Buiten het werk speelt Luke al acht jaar badminton en heeft hij twee halve marathons gelopen. Een hele marathon staat nog op zijn lijstje. “Ik vind het mooi om mijn grenzen op te zoeken, in sport en in werk. Ik ben wel ambitieus, ja.” Ook doelgericht en nauwlettendheid passen bij hem. “Ik let op de details, en dat is in ons werk erg belangrijk. Daar mogen we geen steken laten vallen.”

Vooral heeft hij veel zin in de toekomst. “Ik ben benieuwd wat het werk me allemaal gaat brengen, maar ik kan niet wachten om Wilgh verder te laten groeien. We doen gewoon echt leuk en belangrijk werk.”